Sahihayn’da, Abdullah b. Zeyd b. Âsim el-Mezenî- den nakl edilmiştir:

«Bir adam Hz. Peygamberce (S.A.V.) namazda iken kendinde bir şey his ettiğini şikâyet edince, Allah’ın Re- sûlü (S.A.V.) şöyle buyurdu: Hiç biriniz, bir ses duymadıkça, veya bir yel bulmadıkça namazdan ayrılmasın.»

Ebû Bekr b. Muhammed der ki: Bâzı hadis âlimleri Kays b. Es-Seken’den şöyle nakl etmişlerdir:

«Abdullah dedi ki, namazdayken şeytan birinizin yanına gelir, namazdan ayrılmaması onu bıktırınca, dü- bürüne ona — abdesti bozuldu — hissini vermek için, ürler. Sakın bir yellenme bulmadıkça, veya bir ses duymadıkça (namazdan) ayrılmasın.»

Abdullah der ki: «Şeytan Ademoğlunun damarlarında dolaşan kanıların yerinde dolaşır. Sonra namazda onu yakalar, dübürüne öfürür, zekerini ıslatır. Ve (abdesün bozuldu) der. Sakın yel bulmadıkça, veya bir ses duymadıkça, yada bir yaşlık görmedikçe namazdan ayrılmasın.»

Teberânî  Mu’cem-i Kebir’inde Abdullah’dan nakl ediyor: «Harp zamanı  uyuklamak Allah’dan bir emniyet ve sükûnettir. Namazda uyuklama ise şeytandandır.»

îyine Abdullah b. Mes’ud’dan nakl ediyorlar: «Namazda aksırmak şeytandandır.» İbn’üs-Sunnî «Kitabul-İcaz’ın’da der ki: Bâzı hadîs bilginleri, Abbas b. Sehl’in dedesinden şöyle nakl etmişlerdir:

«Resûlüllah (S.A.V.) buyurdular ki: Teeni Allah’tandır; acele ise şeytandan.»