Ebû Bekr el-Kureşi nakl ediyor: Bâzı Hadîs bilginleri, Ebû Süleyman’dan şöyle nakl ederler:

((İblis Kârûn’a göründü. Kârûn bir dağda kırk sene ibadet etti. Bu sebeble Benî İsrail’i geçti. Şeytan kendisi ve avenesi ile birlikte Kârûn’un yanma gittiler.

‘ Şeytan zahiren kendisini aynı Kârûn gibi ibadete verdi. Karun oruç tutup oruç bozuyor, şeytansa devamlı oruç tutuyor. Karunun takat getiremeyeceği bir şekilde ibadet ediyor. Kârûn ona tevazu göstermeğe başladı. Şeytan ona dedi ki: «Sen buna razı olduğuna göre, Benî İsrail’in cenazesinde bulunma. Aralarına da katılma.»

Sonra onu dağdan aşağı indirdi ve Kiliseye soktu. Herkes onlara yemek taşımaa koyulunca bu defa şeytan:

İsrail oğullarına yük olduk; bu olur iş değil, dedi.

  • Pekâlâ çaresi nedir, bundan kurtulmanın? diye sordu. Kârûn.
  • Bir gün kazanır, bir hafta onunla idare ederiz, dedi.
  • Olur, dedi Kârûn.. Sonra şeytan dedi ki:
  • Biz ne biçim insanlarız? Kendimiz kazanıyor, kendimiz yiyoruz, hiç sadaka falan verdiğimiz yok. Kârûn:
  • Bunun çaresi nedir? diye sorunca, Şeytan:
  • Bunun çaresi: bir gün çalışmak, bir gün ibadet etmektir. Dedi ve onu yalnız basma terk ederek yanından savuştu. Ondan sonra Karun’a dünya açıldı, verdi kendisini dünyaya. Daha sonra da olan oldu ona. Şeytanın şerrinden Allah’a sığınırız.