Mısır’da birdenbire bir kıtlıktır oldu. Halk ekmek diyerek inliyor ve teker teker düşerek ölüyordu. Yollar insan ölüsü dolmuştu. Yarı canlılar da ölenleri yiyordu.

Bir meczup, halkın ölmekte olduğunu ve bir parçacık bile ekmeği bulamadığını görünce:

– Ey dünya ve ahiret padişahı, verecek rızkın yoksa, bari az insan yaratsaydın der.
Deli, ne yaparsa yapsın, deliliğine bağışlanır, affedilir. O’nun gibi günahlara batmış kimse yoktur, ama Allah, şüphe yok ki lütfeder, bağışlar onu.