Bir gün hz.Ali R.a camiye giderken bir gurup çocuğun oyun oynayıp oraya buraya koşturduğunu görür. Yanlarına yaklaşıp onları hayranlıkla izlemeye koyulur. Tam bu sırada içlrinden birinin bir taşın üstünde oturmuş öylece hareketsiz düşünceli bir şekilde beklediğinini fark eder .Yanına sokulup ‘sen neden arkadaşlarına katılıp onlarla oynamıyorsun bak ne güzel eğleniyorlar’ deyice çocuk ‘Benim gözlerim görmüyorki’ der hz Ali r.a ya . bunun üzerine Hz Alİ R.a ellerini açıp ‘Yüce rabbim bu çocuğun günahı nedirki arkadaşları gülüp oynarken bu sabii böyle burada oturur bekler ‘ der. Hikaye bu ya Allah tarafından şöyle bir vahi gelir ” O çocuğun öyle olması gerekliydi” Fakat yüce insan Hz Ali R.a Allaha yalvarır ‘ Bu çocuğun gözlerini aç oda yaşıtları gibi oynayıp mutlu olsun yüce rabbim^’ der . Yüce Allah bu yakarışı kabul eyler ve o an çocuğun gözlerini açar. Gözleri bir anda açılan çocuk ilk olarak yerden aldığı taşı Hz Aliye atıp onu kovalamaya başlar . Bunu gören diğer çocuklarda tıpkı o çocuk gibi taş alıp onlada atmaya başlar yüce insana . Hz Ali bunu görünce tekrardan Allaha ellerini açıp ”sen ne eylersen güzel eylersin senin hikmetinden sual olmaz ya Rabbim der”