Göz iki kısımdır: İnsan gözü, Cin gözü. Ümm-i Se- lemeden (R.A.) nakl edilmiştir:

«Hz. Peygamber (S.A.V.) evinde, yüzünde nazar olan bir cariye gördü vc şöyle buyurdu: O (cinlerin) Hırsızlamasına uğramış. Çünkü onda nazar vardır.»

Hüseyin b. Mes’ûd el-Ferrâ —Suf’a— kelimesini (Cinlerin nazarı) ile tefsir etmiştir.

Essavlî  der ki: Gözü ile iyice baktığı zaman (Ezla- Iıû) yâni ona nazar etti, derler.

Ebû Osman El-Müzenî anlatıyor: Ebû Ubeyde’nin şöyle söylediğini duydum:

Nazar’a gelen adam için: (Reculun maînun) derler.. Kendisine habersiz bakılan kişiye de (Reculun ma’yû- nün) derler.

Ahmed b. Muhammed el-Esedı anlatmıştır: Erriyâ- şrnin şöyle dediğini duydum:

Nazar değmiş  kimseye: (Reculun Maînun ve Ma- yûnun) denilir. Bâzıları şöyle demiştir:

«Onu, muskalarla tedavi ettiler. Üzerine (elemden kurtarmak için) sular döktüler. Cinlerin ona göz değdirdiğini iddia ettiler. Gerçek durumu bilselerdi onu insanların gözlerinden kurtarıp tedavi ederlerdi.»

Ahmed, Musned’inde, Mekhûl kanaliyle Ebû Hürey- re’den merfuan şöyle nakl etmiştir: «Nazar Haktır. Onu şeytan hazırlar.