İbn-i Abdil-Berr ve diğerleri dediler ki: Sa’d b. Ubâde Ebû Bekr’e biat etmekten imtina etti. Medine’den çıkıp gitti. Hazret-i Ömer Halîfe olduktan iki sene sonra, Şamda Huran denilen yerde, Medine’ye hiç dönmeden vefat, etti.

Bazılarına göre, onun vefat tarihi Hicrî 15., kimine göre 14. senedir.

Kimisi de O, Ebû Bekr’in (R.A.) hilâfeti zamanında ölmüştür.

Bazıları  da onun vefat tarihini, II. Hicrî yılı olarak kayd ederler. Onun, hamamında ölü bulunduğuna dair kimsenin ihtilâfı  yoktur. Cesedini görenler onun öldüğünü anlamadılar. Görünmeyen bir adam onlara şu haberi verdi:

«Hazrec’in ulusu Sa’d b. Ubâde’yi biz öldürdük. Ona iki ok attık, kalbine isabette hata etmedik.» Bundan anlaşılıyor ki, onu cinler öldürmüştür.

İbn-i Cüreye Ata’dan nakl ediyor: Cinlerin Sa’dı öldürdüklerini bizzat kendilerinden duydum.» Ata bunu söyledikten sonra yukarıda geçen iki beyti okudu.

Zemehşerî  der ki: Alkarna b. Safvan ve Harb b. Ümeyye’nin de Cinler tarafından öldürüldüklerini iddi- a ederler. Cinlerin onlar hakkında şöyle dediklerini anlatırlar: «Harb’ın kabri kır bir yerdedir. Harb’ın kabrinin yakınında hiç bir kabir yoktur.»

Bunun cinnlerin şiiri olduğuna delil şudur: Çünkü hiç kimse teta’tü  yapmadan üç ker’e pitişik şekilde böyle bir şiir irad edemez. —Cin şiirlerinin dışında— , belki bundan daha zor olan bir beyti on kere teta’tüsüz tekrar edebilir.. Vellahu a’lem..