Ebû Bekr Abdullah b. Muhammed der ki: Hadîs âlimlerinden bâzıları  İbn-i Cübeyr’in dedesinden şöyle nakl etmişlerdir:

«Kureyş, Ebû Kubeys’in üstünden şöyle haykıran bir ses duydu:

İki Sa’d müslüman olursa, Muhammed için artık Mekke’de korkulacak şeyi kalmaz.» Bunun üzerine Ebû Süfvan dedi ki: «Sa’dlardan Kureyş’in en ileri gelenleri şunlardır: Sa’d b. Bekr, Sa’d b. Zeyd Menât, Sa’d b. Kuzaa.

İkinci gece olunca yine Ebû Kubeys’in üstünden bir ses duydular:

«Sen ey Evs’in Sa’dı ona yardımcı ol. Ve sen ey Hazrec’in Sâ’dı ona yardımcı ol. Hidâyete davet edenin çağrısını kabul edin, ki cennetteki yeriniz firdevs-i Âlâ olsun!»

Ondan sonra dediler ki bu — Olsa olsa — Sa’d b. Ubâde b. Muaz’dir.

Ebû Bekr der ki: «Bâzı hadîsçiler, Hişam b. Muhammed b. Abdilmecid b. Ebî İsa’nın bir gece Medine’-, de bir sesin şöyle demekte olduğunu duyduğunu nalk etmiştir:

«İki hayırlı yaşlı kişiler! Sa’d b. Ubade ile diğeri! Hakk’a çağıran Ahmedi kabûl etmekle buldular değe-

Her ikisi de saadete nail oldular. Güzel bir ahlâk üzere yaşayıp sonrada hakkın huzuruna şehit olarak döndüler.»