Resul-i ekrem efendimiz, Kâbe’yi tavaf eden birinin gözyaşları içinde (Ey Beytin sahibi, bu beytin hürmetine beni affet) diye ağlayarak dua ettiğini görüp buyurdu ki:

– Suçun nedir de bu kadar yalvarıyorsun?

– Çok büyüktür, imkânsız anlatamam.

– Yazık sana! Karalardan da mı büyük ve ağırdır?

– Evet.

– Eyvah! Denizlerden de mi büyüktür?

– Evet.

– Göklerden de mi büyüktür?

– Evet.

– Arştan da mı büyüktür?

– Evet.

– Allahın rahmetinden de mi büyüktür?

– Hayır.

– O hâlde neymiş bu?

– Çok zenginim. Benden küçük bir şey istense, içimi bir ateş kaplar, bir kuruş vermem.

<>Resulullah efendimiz buyurdu ki:
– Aman ateşinle beni de yakma!