Ben de Kur'an okumayı öğreniyorum...

Ben de Kur'an okumayı öğreniyorum...

Kur’an okumanın yasak olduğu yıllardı. 1942 senesinde Kur’an öğrenmeye başlamıştım.

Elif cüzünü koynuma sokar, evden çıkardım. Sokağa baştanbaşa bakardım. Eğer jandarma yoksa koşa koşa gider, hoca hanımın evine girerdim. Hoca hanımın sorduğu ilk soru şu olurdu: “Kimse gördü mü?” Ben çocuk yaştaydım, ama hatırlıyorum. Bizi gören olursa jandarmalar hemen gelir ve bize Kur’an okumayı öğrettiği için Hoca hanımı tutuklarlardı.

Bu olaylı yıllarda Kur’an okumayı tam anlamıyla öğrenemedim. 1956 yılında kendim çalışarak öğrendim. Elbette ki kendi kendime öğrenmek çok zor oldu. Çünkü çocuk yaşta hem daha kolay hem de daha doğru öğrenebilecektim.

Çünkü çocuğun hafızası yazılmamış defter gibidir. Çocuk çok kolay ezberler, yaşlandıkça bu defter doluyor. Artık Kur’an okumayı öğrenmek de, ezberlemek de yanlışları düzeltmek de zorlaşır.

Bir komşumuzun vefatı dolayısıyla ona Kur’an okumak için o komşumuzun evinde toplanmıştık. Kur’an okumayı bilenlerin sayısı çok azdı. Ve okumayı bilenler de çok güzel okuyamıyordu. Bu manzara beni çok üzmüştü. Çünkü orada bulunan arkadaşlar işlerinde başarılıydılar, fakat Kur’an okumayı çok iyi bilemiyorlardı. Ben böyle üzülürken aynı zamanda beni çok sevindiren, gözlerimin yaşarmasına sebep olan küçük yaşlardaki bir çocuk oldu. Herkesten evvel sesli olarak Yasin suresini okumaya başladı. O okuyor, orada bulunanlar huşu içinde onu dinliyorlardı. İşte bu manzara benim gözlerimi yaşarttı. Henüz on yaşında bir çocuktu ve Allah kelamını çok güzel okuyordu. Annesi ona tecvitli Kur’an okumayı öğretmiş, o da o küçük yaşına rağmen bize Kur’an okuyordu.

Bu manzara beni çok etkilemişti, çünkü orda bulunan insanlar onun babası, amcası, dedesi yaşındaydı. Fakat o hepsinden daha güzel Kur’an okudu ve dua etti. Biz de onun duasına “amin” dedik. O zaman Kur’an okumanın küçük yaşta öğrenilmesi gerektiğini bir kere daha fark ettim. Çünkü her şey zamanında oluyor. Ağaç yaş iken eğiliyor, ağaçlar fidanken aşılanıyor. Kocaman ağaçları aşılamak mümkün değil.

Çocuklarımız, küçük yaşlarda Kur’an okumayı en güzel şekilde öğrenmeli, “Acaba bizi yaratan Rabbimiz bizden ne istiyor?” sorusunun cevabını bularak Allah’ın sevgisini kazanmaya çalışmalıdır. Çünkü Rabbimiz bizi çok seviyor.
Hekimoğlu İsmail