İstanbul velîlerinden. İsmi Süleymân Sıdkî olup, İzzî Efendi-zâde diye bilinir. 1795 (H.1210) senesinde İstanbul’da Sütlüce semtinde doğdu. 1843 (H.1259) senesinde İstanbul’da vefât etti. Sütlüce’deki Sa’dî Dergâhı bahçesine defnedildi.

Süleymân Sıdkî Efendi, babasının terbiye ve himâyesinde yetişti. Aklî ve naklî ilimlerde üstün bir dereceye yükseldi. Son derece cömert, kerîm ve zarîf bir zât idi. Dünyânın geçici şeylerine gönül bağlamazdı. Sultan İkinci Mahmûd Hân kendisine çok saygı gösterirdi. 1836 senesinde dergâhını yeniden yaptırdı. Dergâh kitâbesindeki beytler sultana duâdır.

Süleymân Sıdkı Efendi, evliyanın büyüklerinden Murâd-ı Münzâvî’den feyz aldı ve Nakşibendî yolunun edebini öğrendi. Galata Mevlevîhânesi şeyhi meşhûr Gâlip Dede vâsıtasıyla da Mevlevîlik yoluna bağlılıkları vardır.

Süleymân Sıdkı Efendi, on dört sene kadar, Sütlüce’deki Sa’dî Dergâhı’nda insanlara ilim öğretti, doğru yolu gösterdi. Şiirde kâbiliyetli olup, güzel beytler söylerdi. Vefât ettiğinde, zamânının şâirlerindenSafvet Efendi ve başkaları ölümüne târihler düşürdüler.

Yaktı şevk-i aşk ü muhabbet vücûdunu,
Hâl ehli bir azîz idi rahmet ede Allah.
Katre-i rahmet olup târihinin her nutfesi,
Süleymân Sıdkî Efendi makâmını eyleye Mevlâ cinân.

Sa’dî Dergâhındaki türbesine girilince, birinci kabir, babası Mustafa İzzî Efendinin, dördüncü kabir ise Süleymân Sıdkî Efendinindir.

1) Sefînet-ül-Evliyâ; c.1, s.348
2) İslâm Âlimleri Ansiklopedisi; c.18, s.219