Ebû Bekr el-Hellâl (Kitab’ul-Edeb)’inde der ki; bâzı hadis âlimleri Abdullah b. Ömer (RA.)den öyle rivayet etmişlerdir; «Kişinin, bir kısmını güneşe, bir kısmım gölgeye verip oturması, şeytan oturuşudur.*

Ebû Hureyre’den de (RA.) aynı çekil de bir hadîs rivayet etmişlerdir.

Said b. el-Müseyyeb’in söyle dediğini anlatırlar: «Şeytanın istirahat ettiği yer, gölye ile güneş arasıdır.»

Katâde’den nakl edilmiştir: Şöyle diyorlardı; «Şeytanın oturduğu yer, gölge ile güneş arasıdır. Orda oturmak mekruhtur,»

İshak b. Mansur der ki: İbn-i A Ulah’a; «gölge ile giineş arasında oturmanın mekruh olduğunu söylüyorlar, aslında bundan nehy edilmemiş midir?» diye sordum.

«— Mekruhtur.» diye cevab verdi.

İshak b. Mansur, İshak b. Haheveyn’in şöyle dediğini nakl eder: Bu hususta Peygamberin (S.A.V.) neh- yi sabit olmuştur. Lâkin başlayıp da orada otursa daha ehven olur.»