Mümin, insanlara karşı yüzünden sevinçli olduğunu gösterir. Fakat kendi mahzundur. Peygamber efendimiz, “Müminin sevinci yüzündedir. Halbuki kalbi mahzundur.” buyurmaktadır.

Müminin tefekkürü, düşünmesi, ağlaması çok, gülmesi azdır.Tebessümü ile kalbindeki hüznü gizler. Dışarıda geçimini temin etmekle uğraşıyor görünür, kalbi Rabbini anmakla meşguldür. Çoluk çocuğu ile uğraşıyor görünür, kalbi Rabbi iledir.

Söyleyen: Pir Abdülkadir Geylani