Müslim, Cabir (R.A.)’dan rivayet etmiştir: Resûlül- lah (S.A.V.)’in şöyle buyurduğunu duydum: «İblis’in tahtı deniz üstündedir. Adamlarım gönderir. İnsanları saptırmağa çalışır. Ona göre onların en büyüğü, en büyük fitneyi başarabilendir. Biri gelip de ben böyle böyle yaptım derse ona: Sen bir şey yapmadın ki.» dîye mukabele eder.
Sora onlardan biri gelip: «Ben onun yakasım bırakmadım nihayet karısı ile birbirinden ayırdım» derse, onu kendine yaklaştırır ve: «Aferin iyi etmişin!» deyip onu tâlif eder.»
Ahmed de bu hadîsi muhtelif tariklerden rivayet etmiştir..
Ebî Saîd’den (R.A.) nakl edilmiştir. Resûlüllah (S. A.V.) İbn-i Said’e sordu:
«— Ne görüyorsun? diye..
■ ‘—Su üstünde bir taht görüyorum. Veyahut deniz üstünde etrafını yılaların çevirdiği bir taht görüyorum.
• İşte o, İblis’in tahtıdır, buyurdular.
Cüneyd, tefsirinde zikr etmiştir. Ebû Reyhane’den nakl ediliyor:
Resûlüllah (S.A.V.) şöyle buyurmuşlardır: «İblis su üzerinde kendisine bir taht edindi. Bir adama iki şeytan gönderir ve onlara tam bir sene mühlhet verir. Bir sene zarfında o adamı yoldan çıkarabilmişlerse ne alâ..
Yok, eğer çıkaramamışlarsa, ellerini, ayaklarını kesip onları asar. Sonra aynı adama iki şeytan daha gön- rir.»
El-Hafız İbn-i Mendah der ki, bu hadisi yalnız Ebû Beki* b. Ayyaş rivayet etmiştir.
El-Hafız Ez-Zehebî der ki: Bu hadîs, garibdir, mün- kerdîr. Yalnız bu isnadla bilinmektedir.