Esved İbni Yezid şöyle dedi: Hz. Aişe’ye: Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem evinde ne yapardı? diye sordular.

O da şu cevabı verdi:

“Ailesinin hizmetinde bulunurdu. Namaz vakti gelince de namaza giderdi.” (Riyazü’s Salihin, h.no:607)

Müslüman hayırlı insandır.

Ebu Hüreyre radıyallahu anh’den rivayet edildiğine göre Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

“Mü’minlerin iman bakımından en mükemmeli, huyu en iyi olanıdır. Hayırlınız, kadınlarına karşı hayırlı olanlardır.” (Riyazü’s Salihin, h.no:629)

Müslüman aile fertlerine beddua etmez.

Cabir b. Abdullah radıyallahu anh’den demiştir ki; Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

“Kendinize, çocuklarınıza, hizmetçilerinize ve mallarınıza beddua etmeyiniz. Olur ki, Allah’ın istenilenleri ihsan edildiği bir zamana rastlarsınız da Allah dilediğinizi kabul ediverir.” (Ebu Davud, h.no:1532)

Evde ailesine sert davranmaz.

Evde bulunulduğu sürece davranışların sert, suratların asık olmaması gerekir. Aksi halde ailenin temelinde daima taze ve güçlü kalması gereken sevgi zedelenir, huzur kaçar ve sertliğin devamı halinde ailenin dağılmasına bile sebep olunmuş olur. Çocukların evden soğumaları da daha çok aile içindeki sert davranışlar yüzündendir. Bu konuda erkek ayrıca farklı bir dikkat ve tahammüle borçludur. Zira babanın katılığı eşine ve çocuklarını olumsuz yönde etkiler.

Ebu Ümama radıyallahu anh’den gelen bir rivayetle Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem:

“İnsanların en kötüsü ailesine sıkıntı verendir.” buyurur.

Ashab-ı kiram: “Aileye sıkıntı vermek nasıl olur, ey Allah’ın Resulu” diye sorarlar. O, bu soruya şu cevabı verir:

“Kişi eve geldiğinde karısı ürperir, çocuğu korkar ve kaçar. Evden çıktığında ise, karısı güler, ev halkı rahatlar.” (Mecmeu’z-Zevaid, VIII/25)

“Ah bir evden gitseydi” şeklindeki gizli temennilere muhatap olacak sertlikler, hiç şüphesiz İslam aile düzeninde yeri olmayan davranışlardır. Erkek, dışarıda karşılatığı olayların sıkıntısını aileye taşımamaya gayret etmeli, hele başkalarına kızmasının acısını evdekilerden çıkarmaya asla kalkışmamalıdır.

Enes radıyallahu anh’den gelen bir rivayette Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur:

“Öfkesini yenen kimseden Allah azabını uzaklaştırır, dilini koruyanın da Allah ayıplarını örter.”

(Mecmeu’z-Zevaid, VIII/68)

(Yaşar Bozyiğit, Müslümanın 24 Saati, s:46,47)