850 Hadis Tercümesi

850 Hadis Tercümesi

قَالَتْ : قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : ” قُولِي عِنْدَ أَذَانِ الْمَغْرِبِ : اللَّهُمَّ هَذَا إِقْبَالُ لَيْلِكَ ، وَإِدْبَارُ نَهَارِكَ ، وَأَصْوَاتُ دُعَاتِكَ ، وَحُضُورُ صَلَاتِكَ ، اغْفِرْ لِي ” ، وَكَانَتْ تَقُولُ إِذَا تَعَارَتْ مِنَ اللَّيْلِ : رَبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ ، وَاهْدِ السَّبِيلَ الْأَقْوَمَ .

301-Akşam ezanında okunacak dua (Beyhâki,Daavatul Kebir,no:319)

عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا ، قَالَ ” كُنَّا نُؤْمَرُ بِالدُّعَاءِ عِنْدَ أَذَانِ الْمَغْرِبِ

302-Abdullah b. Ömer (radiyallahu anh) diyor ki : Akşam ezanı okunduğunda dua etmekle emrolunduk.(Beyhâki,Daavatul Kebir,no:320)

قَالَ : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَنْصَرِفَ مِنْ صَلَاتِهِ اسْتَغْفَرَ اللَّهَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ، ثُمَّ قَالَ : ” اللَّهُمَّ أَنْتَ السَّلَامُ ، وَمِنْكَ السَّلَامُ ، تَبَارَكْتَ يَا ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ ” . وَرَوَاهُ الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ ، عَنِ الْأَوْزَاعِيِّ ، وَزَادَ فِيهِ : وَإِلَيْكَ السَّلَامُ .

303-Farz namazdan sonra dua ..(Beyhaki,Dua)

إِذَا قَالَ الرَّجُلُ حِينَ يُؤَذِّنُ الْمُؤَذِّنُ : اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ الدَّعْوَةِ التَّامَّةِ ، وَالصَّلاةِ الْقَائِمَةِ ، أَعْطِ مُحَمَّدًا سُؤْلَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ نَالَتْهُ شَفَاعَةُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ” .

إِذَا سَمِعَ الْمُؤَذِّنَ : ” اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ الدَّعْوَةِ التَّامَّةِ وَالصَّلاةِ الْقَائِمَةِ ، صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَأَعْطِهِ سُؤْلَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ” ، وَكَانَ يُسْمِعُهَا مَنْ حَوْلَهُ يُحِبُّ أَنْ يَقُولُوا مِثْلَ ذَلِكَ إِذَا سَمِعُوا الْمُؤَذِّنَ ، وَقَالَ : ” مَنْ قَالَ ذَلِكَ إِذَا سَمِعَ الْمُؤَذِّنَ وَجَبَتْ لَهُ الشَّفَاعَةُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ” .

مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَقُولُ حِينَ يَسْمَعُ النِّدَاءَ بِالصَّلاةِ : فَيُكَبِّرُ الْمُنَادِي فَيُكَبِّرُ ، وَيَشْهَدُ أَنْ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ فَيَشْهَدُ ، وَيَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ فَيَشْهَدُ ، ثُمَّ يَقُولُ : اللَّهُمَّ أَعْطِ مُحَمَّدًا الْوَسِيلَةَ ، وَاجْعَلْ فِي الأَعْلَيْنِ دَرَجَتَهُ ، وَفِي الْمُصْطَفَيْنَ مَحَبَّتَهُ ، وَفِي الْمُقَرَّبِينَ ذِكْرَهُ إِلا وَجَبَتْ لَهُ الشَّفَاعَةُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ” .

يَا أُمَّ سَلَمَةَ ، قُولِي عِنْدَ أَذَانِ الْمَغْرِبِ : اللَّهُمَّ بِاسْتِقْبَالِ لَيْلِكَ وَإِدْبَارِ نَهَارِكَ ، وَأَصْوَاتِ دُعَاتِكَ ، وَحُضُورِ صَلَوَاتِكَ ، أَسْأَلُكَ أَنْ تَغْفِرَ لِي ” .

قُولِي عِنْدَ أَذَانِ الْمَغْرِبِ : اللَّهُمَّ عِنْدَ إِقْبَالِ لَيْلِكَ ، وَإِدْبَارِ نَهَارِكَ ، وَأَصْوَاتِ دُعَاتِكَ ، وَحُضُورِ صَلَوَاتِكَ ، اغْفِرْ لِي ” ، وَكَانَتْ إِذَا تَقَارَبَتْ مِنَ اللَّيْلِ ، تَقُولُ : رَبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَاهْدِ السَّبِيلَ الأَقْوَمَ .

مَنْ نَزَلَ بِهِ كَرْبٌ أَوْ شِدَّةٌ فَلْيَتَحَيَّنِ الْمُنَادِي فَإِذَا كَبَّرَ كَبَّرَ ، وَإِذَا تَشَهَّدَ تَشَهَّدَ ، وَإِذَا قَالَ : حَيَّ عَلَى الصَّلاةِ قَالَ : حَيَّ عَلَى الصَّلاةِ ، وَإِذَا قَالَ : حَيَّ عَلَى الْفَلاحِ قَالَ : حَيَّ عَلَى الْفَلاحِ ، ثُمَّ لِيَقُلِ : اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ الدَّعْوَةِ الصَّادِقَةِ وَالْحَقِّ الْمُسْتَجَابِ ، لَهُ دَعْوَةُ الْحَقِّ وَكَلِمَةُ التَّقْوَى ، أَحْيِنَا عَلَيْهَا وَأَمِتْنَا عَلَيْهَا وَابْعَثْنَا عَلَيْهَا وَاجْعَلْنَا مِنْ خِيَارِ أَهْلِهَا مَحْيًا وَمَمَاتًا ثُمَّ يَسْأَلُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ حَاجَتَهُ ” .

عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ، أَنَّهُ كَانَ إِذَا سَمِعَ الْمُؤَذِّنَ ، قَالَ : ” اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ الدَّعْوَةِ الْمُسْتَجَابَةِ الْمُسْتَجَابِ لَهَا دَعْوَةُ الْحَقِّ وَكَلِمَةُ الإِخْلاصِ أَحْيِنَا عَلَيْهَا ، وَتَوَفَّنَا ، وَاجْعَلْنَا مِنْ صَالِحِي أَهْلِهَا عَمَلا ” .

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ، أَنَّهُ كَانَ ” إِذَا سَمِعَ الأَذَانَ ، قَالَ : وَأَنَا أَشْهَدُ بِهَا مَعَ كُلِّ شَاهِدٍ ، وَأَتَحَمَّلُهَا عَنْ كُلِّ جَاحِدٍ ” .

عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ ، قَالَ : ” مَنْ قَالَ كَمَا يَقُولُ الْمُؤَذِّنُ ، فَإِذَا قَالَ : أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ ، قَالَ : وَأَنَا أَشْهَدُ ، وَأَشْهَدُ أَنَ الَّذِينَ يَجْحَدُونَ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَاذِبُونَ ، كَانَ لَهُ مِنَ الأَجْرِ عَدَدُ مَنْ كَذَّبَ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ” .

304-Ezan duası farklı bir lafızlar (Taberani,Ed-Dua)

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : ” مِنَ الْجَفَاءِ أَنْ تَسْمَعَ الْمُؤَذِّنَ فَلا تَقُولُ مِثْلَ مَا يَقُولُ ”

305-Ezanı işitipte sözlerini tekrarlamamak cefadandır.(Taberani,Ed-Dua)

اسْمُ اللَّهِ الأَعْظَمُ فِي هَاتَيْنِ الآيَتَيْنِ : الم { 1 } اللَّهُ لا إِلَهَ إِلا هُوَ سورة آل عمران آية 1-2 وَإِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ سورة البقرة آية 163 ” .

أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الأَعْلَى ، الأَعَزِّ ، الأَجَلِّ ، الأَكْرَمِ

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنَ الْخَيْرِ كُلِّهِ ، مَا عَلِمْتُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ ، وَبِاسْمِكَ الْعَظِيمِ ، الَّذِي إِذَا دُعِيتَ بِهِ اسْتَجَبْتَ ، وَإِذَا سُئِلَتْ بِهِ أَعْطَيْتَ ، فَقَالَ : ” وَاللَّهِ إِنَّهُ لَفِي هَذِهِ الأَسْمَاءِ ” .

306-İsmi azam bir kaç hadis (Taberani,Ed Dua)

لا تَقُولُوا رَمَضَانُ ، فَإِنَّ رَمَضَانَ اسْمٌ مِنْ أَسْمَاءِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ ، وَلَكِنْ قُولُوا : شَهْرُ رَمَضَانَ

307-Beyhâki ,Sünenül Kübra’sında zayıf bir senedle şu hadisi naklediyor: (Ramazan ayına) Ramazan demeyin.Çünkü Ramazan Allah azze ve celle’nin esmasındandır.Fakat (Ramazan demek yerine) Ramazan ayı deyin.(Beyhâki,Sünenül Kübra,no:7304)

إِذَا سَلَمَتِ الْجُمُعَةُ سَلَمَتِ الأَيَّامُ ، وَإِذَا سَلَمَ رَمَضَانُ سَلَمَتِ السَّنَةُ

308-Cuma iyi geçerse diğer günlerde iyi geçer.Ramazan iyi geçerse diğer (Ramazana kadar olan) senede iyi geçer.

(Beyhâki,Şuabul İman ; Ebu Nuaym,Hilyetül Evliya ; senedi zayıf diye belirtilmiş)

فَضْلُ رَجَبٍ عَلَى سَائِرِ الشُّهُورِ ، كَفَضْلِ الْقُرْآنِ عَلَى سَائِرِ الْكَلامِ ، ( مي ) من حديث أنس ، ( قلت ) لم يبين علته ، وفي سنده من لم أعرفه ، وفي كتاب تبيين العجب للحافظ ابن حجر هذا الحديث بزيادة ، ولفظه فضل رجب على سائر الشهور كفضل القرآن على سائر الأذكار ، وفضل شعبان على سائر الشهور كفضل محمد على سائر الأنبياء ، وفضل رمضان على سائر الشهور كفضل الله على عباده ، قال الحافظ : رواه السلفي ، وإسناده ثقات إلا هبة الله السقطى فهو الآفة ، انتهى ، والله تعالى أعلم .

309-Receb ayının diğer aylara üstünlüğü , Kuranın diğer kelamlara üstünlüğü gibidir.(Ravileri sika diye değerlendirilmiştir.)

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : ” لا تَخْتَصُّوا لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ بِقِيَامٍ مِنْ بَيْنِ اللَّيَالِي ، وَلا تَخْتَصُّوا يَوْمَ الْجُمُعَةِ بِصِيَامٍ مِنْ بَيْنِ الأَيَّامِ إِلا أَنْ يَكُونَ فِي صَوْمٍ يَصُومُهُ أَحَدُكُمْ ” .

310-Geceler arasından cuma gecesini kıyam etmeyi, günler arasından da Cuma gününü nafile oruç için tahsis etmeyin. Ancak birinizin tutmafaa olduğu orucuna tesaadüf ederse o başka.

(Nevevî,Müslim Şerhi,Kitabus Siyâm,no:1144 ; Ahmed Davudoğlu,Müslim Tercüme ve Şerhi,Oruç Babı,148 ; Beyhâki,Sünenül Kübrâ,no:2724 -sahih- )

سَيَكُونُ فِي آخِرِ الزَّمَانِ قَوْمٌ يَجْلِسُونَ فِي الْمَسَاجِدِ حِلَقًا حِلَقًا ، أَمَامَهُمُ الدُّنْيَا فَلَا تُجَالِسُوهُمْ فَإِنَّهُ لَيْسَ لِلَّهِ فِيهِمْ حَاجَةٌ

سَيَكُونُ فِي آخِرِ الزَّمَانِ قَوْمٌ يَكُونُ حَدِيثُهُمْ فِي مَسَاجِدِهِمْ ، لَيْسَ لِلَّهِ فِيهِمْ حَاجَةٌ

سَيَأْتِي عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ يَقْعُدُونَ فِي الْمَسَاجِدِ حَلَقًا حَلَقًا مُنَاهُمُ الدُّنْيَا ، لا تُجَالِسُوهُمْ ، لَيْسَ لِلَّهِ فِيهِمْ حَاجَةٌ

يَأْتِي عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ يَتَخَلَّفُونَ عَنْ مَسَاجِدِهِمْ لَيْسَ هِمَّتُهُمْ إِلا فِي الدُّنْيَا ، لَيْسَ للَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فِيهِمْ حَاجَةٌ ، فَلا تُجَالِسُوهُمْ

يأتي على الناس زمان يتحلقون في مساجدهم وليس همهم إلا الدنيا ليس لله فيهم حاجة فلا تجالسوهم

يَأْتِي عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ يَكُونُ حَدِيثُهُمْ فِي مَسَاجِدِهِمْ فِي أَمْرِ دُنْيَاهُمْ ، فَلا تُجالِسُوهُمْ ، فَلَيْسَ لِلَّهِ فِيهِمْ حَاجَةٌ

311-Ahir zamanda bir kavim mescidlere oturacak halka halka.Onların önlerinde dünya olacak.Onlarla beraber oturmayın.Çünkü Allahın onlara ihtiyacı yoktur.(Mecmauz Zevaid,no:2040 ; -çok zayıf- Irakî’nin, Tirmizî şerhinde isnadı -zayıf- ; Taberani,Mu’cemul Kebîr,no:10304 ; Ebu Nuaym,Hilyetul Evliya,no:5077 ; İbn Hibban,Sahih,no:6916 -iki ravisi sika-)

İbn Hibbanda : Mescidde konuşurlar diye geçer.
Diğer rivayette ‘himmetuhum’ : dertleri dünya diye geçer.
Diğer rivayette ‘Menahum’ : önleri dünyadır.
Emamehum: önleri dünyadır.
Beyhaki de : Emr dünyahum ‘Onların işi dünyadır’ diye geçer.

İbn Mes’ud camiye namaz dışında gelenleri kovarmış.(Mecmauz Zevaid,2038)

312-Cami komşusu için, (kamil) namaz, ancak camide kılınan namazdır. (Darekutni) Mescidlerle ülfet edene (dostluk kurup kaynaşana), Allah da ülfet eder.(İmam-ı Taberani)

313-Said b. Müseyyeb (r.a) ´Camide oturan, rabbiyle (manen) oturmuş sayılır.Bu bakımdan hayırdan başka birşey söylemeye hakkı yoktur´ demiştir.

لَيَأْتِيَنَّ عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ يَجْتَمِعُونَ فِي الْمَسَاجِدِ ، وَيُصَلُّونَ ، وَمَا فِيهِمْ مُؤْمِنٌ ، قِيلَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، وَمَتَى ذَلِكَ ؟ قَالَ : إِذَا أَكَلُوا الرِّبَا ، وَشَرَّفُوا الْبِنَاءَ ، وَلا يَزَالُ قَوْلُ : لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ يَرُدُّ عَنِ الْعِبَادِ سَخَطَ اللَّهِ حَتَّى إِذَا مَا يُبَالُوا مَا رُزِئَ مِنْ دِينِهِمْ ، إِذَا سَلِمَتْ لَهُمْ دُنْيَاهُمْ ، فَإِذَا قَالُوا : لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ ، قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ : كَذَبْتُمْ لَسْتُمْ بِهَا بِصَادِقِينَ ” .

وَأخرج ابْن أبي شيبَة عَن عبد الله بن عمر قَالَ: يَأْتِي على النَّاس زمَان يَجْتَمعُونَ وَيصلونَ فِي الْمَسَاجِد وَلَيْسَ فيهم مُؤمن

314-Öyle bir zaman gelecek ki, insanlar mescidde toplanacak, namaz kılacak, fakat içlerinde bir tane mü’min olmayacak.

Denildi ki : Ya Resulallah ! Bu ne zaman olacaktır?

Dedi ki : Riba yedikleri , Şerefleri bina (mal vs.) oldukları,La ilahe İllallah deyipte kulluktan çekildikleri zaman Allah onlara gazap eder ki , taki .. dinlerine bir zarar geldiği ve buna umursamadıkları zamana kadar…Dünyaları iyi olduğu zaman La ilahe illallah derler.Allah (celle celaluhu) de onlara der ki : Yalan söylediniz.Siz nnu sıdk (doğrulukla) söyleyenlerden değilsiniz.

(Kamil-u Fi Daafatir Rical,no:1626 ; Kenzu’l-Ummal,h. No: 31109 ; İbn Ebi Şeybe,Musannef, Sahabi sözü olarak ; Durrul Mensur,Suyuti)

يأتى على الناس زمان يجتمعون فى مساجدهم ويصلون وليس فيهم مؤمن – الحاكم فى تاريخه عن ابن عمر

315 İnsanlar üzerine bir zaman gelir ki; mescidlerde toplanır ve namaz kılarlar, ancak içlerinde mümin bulunmaz.

(Hâkim- İbni Ömer’den)

عن عبد الله بن عمرو بن العاص قال
سمعت رسول الله صلى الله عليه و سلم يقول ( إن الله لا يقبض العلم انتزاعا ينتزعه من العباد ولكن يقبض العلم بقبض العلماء حتى إذا لم يبق عالما اتخذ الناس رؤوسا جهالا فسئلوا فأفتوا بغير علم فضلوا وأضلوا

316- Muhakkak ki Allahu Teâlâ İlmi, kullarından söküp almak sureti ile kabz etmez. Lâkin ilmi, âlimleri kabz ederek alır. Âlim kalmayınca da insanlar cahilleri baş edinirler, sonrada onlara sorular sorarlar. Onlarda ilimsizce fetvalar vererek hem saparlar, hemde saptırırlar.

(Buhari, Müslim, Tirmizi – Abdullah ibni Amr İbn-ul As’dan r.a)

عن أبي هريرة رضي الله عنه : عن النبي صلى الله عليه و سلم أنه قال : لا تقوم الساعة حتى لا يبقى على وجه الأرض أحد لله فيه حاجة و حتى توجد المرأة نهارا جهارا تنكح وسط الطريق لا ينكر ذلك أحد و لا يغيره فيكون أمثلهم يومئذ الذي يقول : لو نحيتها عن الطريق قليلا فذاك فيهم مثل أبي بكر و عمر فيكم
هذا حديث صحيح

317- Yer yüzünde Allah’ın kıymet verdiği hiç kimse kalmayıncaya, hattâ kadın güpegündüz götürülüp alenen yolun ortasında zina edilir, bu hali gören hiç bir kimsede bunu çirkin görmez ve bu hali değiştirmeye çalışmaz hale gelinceye kadar kıyamet kopmaz.
Onların en faziletlisi “yoldan biraz kenara çekilin bâri” diyen kişidir. İşte o kişi, o günki insanlar içerisinde Ebu Bekir ve Ömer gibidir.

(Hâkim- Ebu Hüreyreden- Hadis sahihdir)

إذا فعلت أمتى خمس عشرة خصلة حل بها البلاء : إذا كان المغنم دولا والأمانة مغنما والزكاة مغرما وأطاع الرجل زوجته وعق أمه وبر صديقه وجفا أباه وارتفعت الأصوات فى المساجد وكان زعيم القوم أرذلهم وأُكْرِمَ الرجلُ مخافة شره وشربت الخمور ولبس الحرير واتخذت القينات والمعازف ولعن آخر هذه الأمة أولها فليرتقبوا عند ذلك ريحا حمراء أو خسفا أو مسخا – الترمذى ، والبيهقى

318- Ümmetim onbeş hasleti yaptığı zaman belalar üzerlerine iner.

- Bunlar nedir Ya Rasulallah ?

Kazanç(kar) belirli kişilerin elinde olduğu, emanetin ganimet sayıldığı, zekatın zarar-ziyan kabul edildiği, adamın hanımına itaat edip, annesine isyan ettiği, arkadaşalarına iyilik edip, babasına eziyet ettiği, mescitlerde seslerin yükseltildiği, halkın idarecilerinin onların en rezilleri olduğu, şerrinden korkulduğu için kişiye hürmet edildiği, içkilerin içildiği, İpeklerin giyildiği, kadın şarkıcılar-çengiler ve çalgılar edinildiği, ümmetin sonrakileri evvelkileri lanetlediği zaman kızıl bir rüzgar, yere batmalar ve mesh(maymun ve domuz suretine dönmeler) beklesinler.

(Tirmizî-Beyhakî)

سيكون فى آخر أمتى أقوام يزخرفون مساجدهم ويخربون قلوبهم يتقى أحدهم على ثوبه ما لا يتقى على دينه لا يبالى أحدهم إذا سلمت له دنياه ما كان من أمر دينه — الحاكم فى تاريخه عن ابن عباس

319- Ümmetimin son zamanlarında bir takım topluluklar gelecek. Mescidlerini süsleyecekler, kalplerini ise harap bırakacaklar. Elbiselerini korudukları kadar dinlerini korumayacak, dünyası selâmet bulduğu zaman din işlerine aldırış etmiyecekler.

(Hâkim – İbni Abbas’dan r.a)

إذا استحلَّتْ هذه الأمةُ الخمرَ بالنبيذ والربا بالبيع والسُّحْتَ بالهدية واتجروا بالزكاة فعند ذلك هلاكهم ليزدادوا إثما – الديلمى عن حذيفة

320- Bu ümmet şarabı nebiz[1], faizi alışveriş, rüşveti hediyye adı altında helal saydıkları ve zekat ilede ticâret yaptıkları zaman, işte bu yaptıkları onların helakları olacaktır.

(Deylemî – Huzeyfe’den r.a)

[1] Nebiz: Hurma ve kuru üzümden elde edilen bir nevi içecek.

قال رسول الله – صلى الله عليه وسلم – أخاف عليكم ستاً: إمارة السفهاء، وسفك الدم، وبيع الحُكم، وقطيعة الرحم، ونشواً يتخذون القرآن مزامير، وكثرة الشُرَطِ – صحيح – طبراني وأحمد

321- Sizin İçin altı şeyden korkuyorum; Ahmakların idareci olması, (haksız yere) kan dökülmesi, hükmün satın alınması, sıla-i rahimin kesilmesi, Kuranı Kerimin şarkı gibi söylenip bundan haz duyulması, polislerin çoğalması.

(Taberânî- Ahmed İbni Hanbel- Sahih)

عن أنس بن مالك : عن رسول الله صلى الله عليه و سلم قال تكون بين يدي الساعة فتن كقطع الليل المظلم يصبح الرجل فيها مؤمنا ويمسي كافرا ويمسي مؤمنا ويصبح كافرا يبيع أقوام دينهم بعرض من الدنيا

322- Kıyamet günü gelmeden evvel, gece karanlığının parçaları gibi fitneler olacak. Kişi mümin olarak sabahlayacak, akşama kafir olacak. Mümin olarak akşamlayacak, sabaha kafir olacak. Birçokları dünyevi menfaatler karşılığında dinlerini satacaklar.

(Tirmizi – Enes İbni Malik (r.a)’den)

يا معشر المهاجرين خصال خمس إذا ابتليتم بهن وأعوذ بالله أن تدركوهن لم تظهر الفاحشة فى قوم قط حتى يعلنوا بها إلا فشا فيهم الطاعون والأوجاع التى لم تكن مضت فى أسلافهم الذين مضوا ولا ينقصوا المكيال والميزان إلا أخذوا بالسنين وشدة المؤنة وجور السلطان عليهم ولم يمنعوا زكاة أموالهم إلا منعوا القطر من السماء ولولا البهائم لم يمطروا ولم ينقضوا عهد الله وعهد رسوله إلا سلط الله عليهم عدوهم من غيرهم فأخذوا بعض ما كان فى أيديهم وما لم يحكم أئمتهم بكتاب الله ويتخيروا فيما أنزل الله إلا جعل الله بأسهم بينهم

ابن ماجه ، وأبو نعيم ، والحاكم ، والبيهقى فى شعب الإيمان

323- Ey muhacirler beş şey vardır ki, onlarla imtahan edildiğiniz zaman – ki ben onlara yetişmenizden Allah’a sığınırım-
Bir toplulukta fuhuş ortaya çıkarak aleni bir şekilde yapılıpda atalarının zamanında bulunmayan, ağrılar, salgın hastalıklar aralarında yayılmayan,
ölçü ve tartılarda eksiklik yapıp da kıtlığa, şiddetli geçim sıkıntısına ve idarecilerin zulmüne uğramayan,
mallarının zekatını vermeyip de yağmursuz kalmayan, hatta hayvanlar olmasa, yağmurları tamamen kesilmeyen,
Allah’a ve Resulüne verdikleri sözü bozup da Allah’ın, kendileri dışında ki bir takım düşmanları üzerlerine musallat edipde, ellerindeki şeylerin bir kısmı düşmanları tarafından ele geçirilmeyen,
İdarecileri Allah’ın indirdiklerinden seçerek O’nun Kitâbıyla hükmetmeyipde, Allah’ın aralarında (ceza olarak) karkagaşa ve iç savaşı yaymadığı yoktur.

(İbni Mace,Ebu Naim, Hakim,Beyhaki)

قال حذيفة قال رسول الله صلى الله عليه و سلم تكون النبوة فيكم ما شاء الله ان تكون ثم يرفعها إذا شاء ان يرفعها ثم تكون خلافة على منهاج النبوة فتكون ما شاء الله ان تكون ثم يرفعها إذا شاء الله أن يرفعها ثم تكون ملكا عاضا فيكون ما شاء الله ان يكون ثم يرفعها إذا شاء أن يرفعها ثم تكون ملكا جبرية فتكون ما شاء الله ان تكون ثم يرفعها إذا شاء ان يرفعها ثم تكون خلافة على منهاج النبوة

إسناده حسن

324- Nübüvvet Allah’ın dilediği zamana kadar devam eder, sonra Allah dileyince onu kaldırır.
Peşinden Nübüvvet yolu üzere hilafet devri başlar, Allahın dilediği bir zamana kadar devam eder ve Allah dileyince onuda kaldırır.
Sonra birbirini ısıran (boğuşan) melikler devri gelir, Allahın dilediği bir zamana kadar devam eder, Allah dileyince onuda kaldırır.
Ardından zorba melikler devri gelir, Allahın dilediği bir zamana kadar devam eder ve Allah dileyince onuda kaldırır.
Sonrada tekrar nübüvvet yolu üzere bir hilafet devri gelir.

(Ahmed İbni Hanbel- hasen isnadla Huzeyfe (r.a)’dan)

قال رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْتِى عَلَى النَّاسِ زَمانٌ هِمَّتُهُمْ بُطُونُهُمْ وَشَرَفُهُمْ مَتَاعُهُمْ وَقِبْلَتُهُمْ نِسَاؤُهُمْ وَدِينُهُمُ ْدَرَاهِمُهُمْ وَدَنَانِيرُهُمْ أُولَئِكَ شَرَارُ الْخَلْقِ لاَ خَلاَقَ لَهُمْ عِنْدَ اللهِ أخرجه السيوطي في جامع الأحاديث والديلمى

325-Allah Rasülü buyurdular ki: “İnsanlar üzerine bir zaman gelir ki; dertleri mideleri, malları şerefleri, kadınları kıbleleri, dinarları ve dirhemleri (paraları) dinleri olur. İşte bu kimseler Allah indinde hiçbir nasibi olmayan mahlûkatın en şerlileridir.”

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَيَكُونُ فِي آخِرِ أُمّتِي أقْوَامٌ يُزَخْرِفُونَ مَساجِدَهُمْ وَيُخْرِبُونَ قُلُوبَهُمْ يَتَّقِى أَحَدُهُمْ عَلَى ثَوْبِهِ مَالاَ يَتَّقِى عَلَى دِينِهِ لاَ يُبَالِي أَحَدُهُمْ إذَا سَلِمَتْ لَهُ دُنْيَاهُ مَا كَانَ مِنْ أَمْرِ دِينِهِأخرجه السيوطي والحاكم

326-Allah Rasülü buyurdular ki: “Ümmetimin son zamanlarında bir takım topluluklar gelecek. Mescitlerini süsleyecekler, kalplerini ise harap bırakacaklar. Elbiselerini korudukları kadar dinlerini korumayacak, dünyası selâmet bulduğu zaman din işlerine aldırış etmeyecekler.”

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيَجِيئَنَّ أَقْوَامٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لَهُمْ حَسَنَاتٌ كَأَمْثَالِ الْجِبَالِ فَيُؤْمَرُ بِهِمْ إِلَى النَّارِ. فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوَ يُصَلُّونَ كَانُوا؟ قَالَ كَانُوا يُصَلُّونَ وَيَصُومُونَ وَيَأْخُذُونَ وَهْنًا مِنَ اللَّيْلِ لَكِنَّهُمْ كَانُوا إِذَا لاحَ لَهُمْ شَيْءٌ مِنَ الدُّنْيَا وَثَبُوا عَلَيْهِ مسند الفردوس ومعجم ابن الأعرابي

327-Allah Rasülü Buyurdular ki: “Kıyamet gününde dağlar kadar amelleri olan birçok kavim getirilecek ve onların ateşe sevk edilmesi emrolunacaktır. Ashab-ı kiram ‘Onlar namaz kılarlar mıydı ey Allah’ın Rasülü?’ diye sordular. Hz. Peygamber şöyle cevap verdi: Evet! Onlar namaz kılar, oruç tutar ve gecenin bir kısmını da ibadet için ayırırlardı. Fakat onlara dünyadan bir menfaat parlayınca (dinlerini) düşünmeden o menfaate atlayıp üşüşürlerdi.”

قال رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ سَيُصِيبُ أُمَّتِي دَاءُ الأُمَمِ، قَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ، وَمَا دَاءُ الأُمَمِ؟ قَالَ الأَشَرُ أي كفر النعمة وَالْبَطَرُ أي الطغيان عند النعمة وشدة الفرح وَالتَّكَاثُرُ وَالتَّنَاجُشُ فِي الدُّنْيَا وَالتَّبَاغُضُ، وَالتَّحَاسُدُ، حَتَّى يَكُونَ الْبَغْيُ، ثُمَّ يَكُونَ الْهَرْجُ رواه الحاكم

328-Allah Rasülü Buyurdular ki: “Yakın bir zamanda ümmetime, ümmetlerin hastalığı isabet edecektir. Arsızlık, kibirlilik, şımarıklık, çoklukla övünmek, dünya için kavga etmek ve haset etmek. Nihayetinde haksızlık, zulüm ve ölümler olacaktır.”

عَنْ ثَوْبَانَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ لأَعْلَمَنَّ أَقْوَامًا مِنْ أُمَّتِي يَأْتُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِحَسَنَاتٍ أَمْثَالِ جِبَالِ تِهَامَةَ بِيضًا فَيَجْعَلُهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ هَبَاءً مَنْثُورًا قَالَ ثَوْبَانُ يَا رَسُولَ اللَّهِ صِفْهُمْ لَنَا، جَلِّهِمْ لَنَا أَنْ لاَ نَكُونَ مِنْهُمْ وَنَحْنُ لاَ نَعْلَمُ، قَالَ أَمَا إِنَّهُمْ إِخْوَانُكُمْ وَمِنْ جِلْدَتِكُمْ وَيَأْخُذُونَ مِنَ اللَّيْلِ كَمَا تَأْخُذُونَ وَلَكِنَّهُمْ أَقْوَامٌ إِذَا خَلَوْا بِمَحَارِمِ اللَّهِ انْتَهَكُوهَا رواه ابن ماجه

329-Allah Rasülü Buyurdular ki: “Kıyamet gününde ümmetimden, Tihame dağları gibi muazzam sevaplarla gelecek kimseleri biliyorum. Fakat yüce Allah o dağlar kadar sevabı toz gibi savurup boşa çıkaracaktır” buyurdu. Bunun üzerine Sevban, “Ey Allah’ın elçisi!” dedi. “O kimseleri bize iyice tanıt da, bilmeden onlar gibi olmayalım.” Peygamber Efendimiz şöyle buyurdu: “Onlar sizin kardeşlerinizdir; sizin cinsinizdendir. Geceleri sizin gibi kalkıp ibadet ederler. Fakat onlar kimsenin görmediği yerde Allah’ın haram kıldığı şeyleri yaparlar.”

قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَيَأْتِي عَلَى النَّاسِ سَنَوَاتٌ خَدَّاعَاتٌ، يُصَدَّقُ فِيهَا الْكَاذِبُ، وَيُكَذَّبُ فِيهَا الصَّادِقُ، وَيُؤْتَمَنُ فِيهَا الْخَائِنُ، وَيُخَوَّنُ فِيهَا الأَمِينُ، وَيَنْطِقُ فِيهَا الرُّوَيْبِضَةُ، قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الرُّوَيْبِضَةُ؟ قَالَ الرَّجُلُ التَّافِهُ يَنْطِقُ فِي أَمْرِ الْعَامَّةِ رواه ابن ماجه

330-Allah Rasülü Buyurdular ki: ‘İnsanlar üzerine öyle aldatıcı yıllar gelir ki o zamanda yalancı doğrulanır, doğru yalanlanır, haine güvenilir, emin kimseye güvenilmez! O zamanda Rüveybida konuşur. Denildi ki: −Rüveybida nedir? Akılsız, bilgisi kıt kimse toplumun işi hakkında konuşur’

331-Tabiinin büyüklerinden Yahya b. Muazla kelamımızı hitama erdirelim:

“Ey İnsanlar! Görüyorum ki evleriniz Rum Kayserlerinin evlerine, Lüks hayranlığınız, Kisra’nın tutumuna, Servet peşinde koşmanız Karun anlayışına, Saltanatınız firavunun saltanatına, Nefisleriniz Ebu Cehil’in nefsine, Gururunuz Ebrehe’nin gururuna, Yaşayışınız sefihlerin yaşayışına benziyor. Allah için söyleyin, Muhammedî olanlar nerede!… Allah için söyleyin, Muhammedî olanlar nerede!… Allah için söyleyin, Muhammedî olanlar nerede!”

332-Peygamber efendimiz, (Allahümme innî es’elüke bihakkıssâilîne aleyke = Ya Rabbi, senden isteyip de, verdiğin kimselerin hatırı için, senden istiyorum, diye dua ediniz) buyururdu. (İbni Mace)

333-Cafer-i Sadık (ra) şöyle demiş ; Dua edeceğin zaman ‘Allahumme salli ala seyyidina Muhammedin ve ala ali seyyyidina Muhammed.Bi hakkı seyyidina Muhammed ve ali seyyidina Muhammed.’ böyle de ve iste.

إِنَّ لِلَّهِ أَهْلِينَ مِنَ النَّاسِ ” قَالُوا : مَنْ هُمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ ؟ قَالَ : ” أَهْلُ الْقُرْآنِ هُمْ أَهْلُ اللَّهِ وَخَاصَّتُهُ ” .

334-”İnsanlardan Allah’ın ehli olanlar vardır. Kimdir onlar, Ya Resülallah! dediler. Kur’an ehli, buyurdu. Onlar Allah’ın ehl-i yakın ve has kullarıdır.” (Hâkim,El Müstedrek,2090 ; İbni Mâce, Neseî)

قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ: ” مَنْ صَلَّى عَلَيَّ صَلاةً وَاحِدَةً، صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ عَشْرًا، وَمَنْ صَلَّى عَلَيَّ عَشْرًا، صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ مِائَةً، وَمَنْ صَلَّى عَلَيَّ مِائَةً، كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بَيْنَ عَيْنَيْهِ: بَرَاءَةٌ مِنَ النِّفَاقِ، وَبَرَاءَةٌ مِنَ النَّارِ، وَأَسْكَنَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَعَ الشُّهَدَاءِ “، لَمْ يَرْوِهِ عَنْ حُمَيْدٍ، إِلا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ قَيْسٍ، تَفَرَّدَ بِهِ إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَالِمٍ

335-Her gün yüz defa salavat getiren münafıklıktan ve cehennem ateşinden uzaklaşır ve kıyamette şehitlerle beraber olur.

336-Taberâni şöyle demiştir : Bu hadisi Hümeydden Abdulaziz b. Kays dışında kimse rivayet etmemiştir.İbrahim b. Salim tek kalmıştır.(Taberâni,Mu’cemus-Sağîr,no:901)

337-Mu’cemul Evsatta da nakledilen bu hadis sonrası Taberâni aynı ifadeleri kullanmıştır.(Mu’cemul Evsat,7425)

338-Aynı hadis İmam Şafii’nin Tabakatuş Şafiatul Kübra adlı eserinde geçmektedir.O da hadis sonunda Taberâni’nin sözlerini nakleder.Bundan sonra kendisi şöyle der : Ben derim ki : Bu (râvi) Kütübü Sitte (içinde olan) ravilerden değildir.(Tabakatuş-şafiatul -Kübra, no: 78)

إِنَّ أَقْرَبَكُمْ مِنِّي يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِي كُلِّ مَوْطِنٍ أَكْثَرُكُمْ عَلَيَّ صَلاةً فِي الدُّنْيَا ، مَنْ صَلَّى عَلَيَّ مِائَةَ مَرَّةٍ فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ وَلَيْلَةِ الْجُمُعَةِ قَضَى اللَّهُ لَهُ مِائَةَ حَاجَةٍ ، سَبْعِينَ مِنْ حَوَائِجِ الآخِرَةِ وَثَلاثِينَ مِنْ حَوَائِجِ الدُّنْيَا , ثُمَّ يُوَكِّلُ اللَّهُ بِذَلِكَ مَلَكًا يُدْخِلُهُ فِي قَبْرِي كَمَا يُدْخِلُ عَلَيْكُمُ الْهَدَايَا ، يُخْبِرُنِي مَنْ صَلَّى عَلَيَّ بِاسْمِهِ وَنَسَبِهِ إِلَى عَشِيرَتِهِ ، فَأُثْبِتُهُ عِنْدِي فِي صَحِيفَةٍ بَيْضَاءَ ” .

339-(Beyhâki,Hayatül Enbiyâi fî Kubûrihim,13)

إِنَّ أَقْرَبَكُمْ مِنِّي يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِي كُلِّ مَوْطِنٍ أَكْثَرُكُمْ عَلَيَّ صَلاةً فِي الدُّنْيَا مَنْ صَلَّى عَلَيَّ فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ وَلَيْلَةِ الْجُمُعَةِ مِائَةَ مَرَّةٍ ، قَضَى اللَّهُ لَهُ مِائَةَ حَاجَةٍ ، سَبْعِينَ مِنْ حَوَائِجِ الآخِرَةِ ، وَثَلاثِينَ مِنْ حَوَائِجِ الدُّنْيَا ، ثُمَّ يُوَكِّلُ اللَّهُ بِذَلِكَ مَلَكًا يُدْخِلُهُ فِي قَبْرِي كَمَا يُدْخِلُ عَلَيْكُمُ الْهَدَايَا ، يُخْبِرُنِي مَنْ صَلَّى عَلَيَّ بِاسْمِهِ وَنَسَبِهِ إِلَى عَشِيرَتِهِ ، فَأُثْبِتُهُ عِنْدِي فِي صَحِيفَةٍ بَيْضَاءَ ” .

340-(Beyhâki,Şuabul İmân,2780)

رضيت بالله رباً، وبالإسلام ديناً، وبمحمد صلى الله عليه وسلم نبياً” من قالها ثلاثاً حين يصبح، وثلاثاً حين يمسي كان حقاً على الله أن يرضيه يوم القيامة. رواه أحمد، والنسائي في عمل اليوم والليلة، وأبو داود، والترمذي، وإسناده حسن.

341-(Tirmizi,Ahmed b. Hanbel,Nesâi,Sünen-i Ebu Davud -Hasen-)

/ “اللهم صل وسلم على نبينا محمد” عشر مرات: “من صلى عليّ حين يصبح عشراً، وحين يمسي عشراً أدركته شفاعتي يوم القيامة” أخرجه الطبراني بإسنادين أحدهما جيد، انظر مجمع الزوائد (10/120)، وصحيح الترغيب والترهيب (1/273) للألباني.

342-(Taberâni,Mecmauz Zevaid,Elbani,Sahihut terğib vet terhib)

أَكْثِرُوا عَلَيَّ مِنَ الصَّلاةِ فِي كُلِّ يَوْمِ جُمُعَةٍ , فَإِنَّ صَلاةَ أُمَّتِي تُعْرَضُ عَلَيَّ فِي كُلِّ يَوْمِ جُمُعَةٍ , فَمَنْ كَانَ أَكْثَرَهُمْ عَلَيَّ صَلاةً كَانَ أَقْرَبَهُمْ مِنِّي مَنْزِلَةً ” .

343-(Beyhâki,Hayatül Enbiyâi fî Kubûrihim,12)

Sizden biriniz vücudunda bir sancı duyduğu zaman , sancı duyduğu yere elini koysun ve şu duayı yedi kere okusun : Eûzu bi izzetillâhi ve gudretihi ala kulli şey’in min şerri mâ ecidu.(Acı hissettiğim her şeyin şerrinden İzzet ve Kudret sahibi Allah’a sığınırım.)

(Taberâni,Mu’cemul Kebir ; İmam Ahmed,Müsned)

344-Ber’a b. Azib(ra) Peygamberimiz(sav)’in şöyle dediğini naklediyor: Allah azze ve celle bir kuluna hayır dilediği zaman, ona şu kelimeleri öğretir,sonra onu kendisine katiyyen unutturmaz.

‘Allahumme innî daîfun , fegavvinî , ridâke da’fî , ve huz ilel hayri binâsiyetî.Vecalil İslâme müntehâ ridaye.Allahumme innî daîfun , fegavvinî. Ve zelîlun fe eizzenî .Ve fagîrun fe eğninî verzugnî (Allahım muhakkak ki ben zayıfım, beni kuvvetlendir , zayıflığımı rızana eriştir.Kader hükmümü hayır içinde tut.Benim sonumu İslam dininden razı olanlardan kıl.Allahım ben zayıfım , beni kuvvetlendir.Ben zelilim ,beni şereflendir.Ben fakirim,beni zenginleştir ve beni (helal olanla) rızıklandır.

(İbn Asâkir)

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : ” مَنْ سَمِعَ الْمُؤَذِّنُ يُؤَذِّنُ ، فَقَالَ كَمَا يَقُولُ ، ثُمَّ يَقُولُ : رَضِيتُ بِاللَّهِ رَبًّا ، وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا ، وَبِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَبِيًّا ، وَبِالْقُرْآنِ إِمَامًا ، وَبِالْكَعْبَةِ قِبْلَةً ، أَشْهَدُ أَنَّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ، وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ ، اللَّهُمَّ اكْتُبْ شَهَادَتِي هَذِهِ فِي عِلِّيِّينَ ، وَأَشْهِدْ عَلَيْهَا مَلَائِكَتَكَ الْمُقَرَّبِينَ ، وَأَنْبِيَاءَكَ الْمُرْسَلِينَ ، وَعِبَادَكَ الصَّالِحِينَ ، وَاخْتِمْ عَلَيْهَا بِآمِينَ ، وَاجْعَلْهَا لِي عِنْدَكَ عَهْدًا تُوَفِّنِيهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ، إِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ ، بَدَرَتْ إِلَيْهِ بِطَاقَةٌ مِنْ تَحْتِ الْعَرْشِ فِيهَا أَمَانَهُ مِنَ النَّارِ

345-Ezan duasında : Raditu billahi Rabben,ve bilislami dinen,ve bi muhammedin (sallallahu aleyhi veselleme) resulen ve nebiyye.Ve bil Kur’âni İmamen,ve bil Ka’beti Kibleten.Eşhedu En La ilahe illallahu vahdehu la şerike leh ve eşhedu enne muhammeden abduhu ve resuluh.Allahummektub şehâdetî hâzihi fi illiyyîn.Ve eşhid aleyha melâiketikel mugarrabîn.Ve enbiyaekel murselin.Ve ibadekessalihin.Vehtim aleyha bi âmîn.Vec’alhâ lî indeke ahden tüveffinîhi yevmel kıyameh.İnneke la tuhliful miad.

(Son kısmın meali : Ey Allahım bu şahitliğimi mukarrep meleklerinin yanında bulunan illiyyine kaydet.Mukarreb melekleride bu şehadetime şahit et.Gönderdiğin nebilerini de.Bütün salih kullarını da.Ve bu(şahitliğimin) sonunuda amin ile mühürle.Ve kendi katında bunu koru ve muhafaza eyle.Kıyamet gününde bu şahitliğimi bana ödersin,geri verirsin.Sen sözü bozmassın.) kim bunu derse arşın altından bir kağıt iniverir.O kağıtta da ona cehennemden eman ve beraat (kurtuluş) yazılır.

(Beyhâki,Daavatul kebirde)

624 / 76. عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اﷲِ رضي اﷲ عنهما قَالَ : قُلْتُ : يَا رَسُوْلَ اﷲِ بِأَبِي أَنْتَ وَاُمِّي، أَخْبِرْنِي عَنْ أَوَّلِ شَيءٍ خَلَقَهُ اﷲُ تَعَالَي قَبْلَ الْأَشْيَاءِ؟ قَالَ : يَا جَابِرُ، إِنَّ اﷲَ تَعَالَي قَدْ خَلَقَ قَبْلَ الْأَشْيَاءِ نُوْرَ نَبِيِکَ مِنْ نُورِهِ، فَجَعَلَ ذَلِکَ النُّوْرَ يَدُوْرُ بِالْقُدْرَةِ حَيْثُ شَاءَ اﷲُ تَعَالَي، وَلَمْ يَکُنْ فِي ذَلِکَ الْوَقْتِ لَوْحٌ وَلَا قَلَمٌ، وَلَا جَنَّةٌ وَلَا نَارٌ، وَلَا مَلَکٌ وَلَا سَمَاءٌ، وَلَا أَرْضٌ وَلَا شَمْسٌ وَلَا قَمَرٌ، وَلَا جِنِّيٌّ، وَلَا إِنْسِيٌّ، فَلَمَّا أَرَادَ اﷲُ تَعَالَي أَنْ يَخْلُقَ الْخَلْقَ قَسَمَ ذَلِکَ النُّورَ أَرْبَعَةَ أَجْزَاءٍ : فَخَلَقَ مِنَ الْجُزْءِ الْأَوَّلِ الْقَلَمَ، وَمِنَ الثَّانِيِّ : اللَّوْحَ وَمِنَ الثَّالِثِ : الْعَرْشَ، ثُمَّ قَسَمَ الْجُزْءَ الرَّابِعَ أَرْبَعَةَ أَجْزَاءٍ فَخَلَقَ مِنَ الْأَوَّلِ : حَمَلَةَ الْعَرْشِ، وَمِنَ الثَّانِيِّ : الْکُرْسِيَّ وَمِنَ الثَّالِثِ : بَاقِيَ الْمَلَائِکَةِ، ثُمَّ قَسَمَ الْجُزْءَ الرَّابِعَ أَرْبَعَةَ أَجْزَاءٍ، فَخَلَقَ مِنَ الْأَوَّلِ : السَّمَوَاتِ، وَمِنَ الثَّانِيِّ : الْأَرْضِيْنَ وَمِنَ الثَّالِثِ : اَلْجَنَّةَ وَالنَّارَ . . . الحديث. رَوَاهُ عَبْدُ الرَّزَّاقِ.

الحديث رقم 76 : أخرجه عبد الرزاق في المصنف (الجزء المفقود من الجزء الأول من المصنف)، 1 / 63، الرقم : 63، والقسطلاني في المواهب اللدنية، 1 / 71، وقال : أخرجه عبد الرزاق بسنده، والزرقاني في شرح المواهب اللدنية، 1 / 89 – 91، والعجلوني في کشف الخفاء، 1 / 311، الرقم : 827، وقال : رواه عبد الرزاق بسنده عن جابر بن عبد اﷲ رضي اﷲ عنهما، والعيدروسي في تاريخ النور السافر، 1 / 8، وقال : رواه عبد الرزاق بسنده، والحلبي في السيرة، 1 / 50، والتهانوي في نشر الطيب، 1 / 13.

346-Hz. Cabir anlatıyor: “Ey Allah’ın Resulü! Anam-babam sana feda olsun, Allah’ın her şeyden önce ilk yarattığı şeyi bana söyler misiniz?” diye sordum. Şöyle buyurdu:

“Ey Cabir! Her şeyden önce Allah’ın ilk yarattığı şey senin peygamberinin nurudur. O nur, Allah’ın kudretiyle onun dilediği yerlerde dolaşıp duruyordu. O vakit daha hiçbir şey yoktu. Ne Levh, ne kalem, ne cennet, ne ateş / cehennem vardı. Ne melek, ne gök, ne yer, ne güneş, ne ay, ne cin ve ne de insan vardı.”

“Allah mahlukları yaratmak istediği vakit, bu nuru dört parçaya ayırdı. Birinci parçasından kalemi, ikinci parçasından Levh’i (Levh-i Mahfuz), üçüncü parçasından Arş’ı yarattı. Dördüncü parçayı ayrıca dört parçaya böldü: Birinci parçadan Hamele-i Arşı (Arşın taşıyıcılarını), ikinci parçadan Kürsi’yi, üçüncü parçadan diğer melekleri yarattı. Dördüncü kısmı tekrar dört parçaya böldü: Birinci parçadan gökleri, ikinci parçadan yerleri, üçüncü parçadan cennet ve cehennemi yarattı. Sonra dördüncü parçayı yine dörde böldü: Birinci parçadan müminlerin basiret nurunu / iman şuurunu, ikinci parçadan -marifetullahtan ibaret olan- kalplerinin nurunu, üçüncü parçadan tevhitten ibaret olan ünsiyet nurunu (La ilahe illallah Muhammedu’rresulüllah nurunu) yarattı.

(İmâm Ahmed, Müsned IV-127; Hâkim, Müstedrek II-600/4175; İbni Hibban, El İhsân XIV-312/6404; Kastalanî, Mevahibü’l-Ledünniye: 1/6; Krş. Aclunî, I/262-6)

347- Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bir hadisi kudsîde şöyle buyurmuştur:

“ALLAH : “Seni kendi nurumdan, diğer şeyleri de senin nurundan yarattım.”buyurdu.”

(Îmân Ahmed, Müsned IV-127; Hâkim, Müstedrek II-600/4175; İbni Hibban, El İhsân XIV-312/6404; Aclûnî, Keşfü’l-Hâfâ I-265/827)

مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى عُتَقَاءِ اللَّهِ مِنَ النَّارِ فَلْيَنْظُرْ إِلَى الْمُتَعَلِّمِينَ ، فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا مِنْ مُتَعَلِّمٍ يَخْتَلِفُ إِلَى بَابِ عَالِمٍ إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِكُلِّ قَدَمٍ عِبَادَةَ سَنَةٍ ، وَبَنَى لَهُ بِكُلِّ قَدَمٍ مَدِينَةً فِي الْجَنَّةِ ، وَيَمْشِي عَلَى الْأَرْضِ وَالْأَرْضُ تَسْتَغْفِرُ لَهُ ، وَيُمْسِي وَيُصْبِحُ مَغْفُورًا لَهُ ، وَشَهِدَتِ الْمَلَائِكَةُ لَهُمْ بِأَنَّهُمْ عُتَقَاءُ اللَّهِ مِنَ النَّارِ ” .

348-Allah (cc) ‘ın cehennemden azad ettiklerini görmeyi dilerse ilim öğrenenlere (müteallimin) e baksın.Nefsim elinde olan Allaha yemin ederim ki , Alimin kapısına gelip-giden hiç bir müteallim (ilim öğrenen) yoktur ki , Allah ona her adım attığı için bir senelik ibadet yazmamış olsun ve onun her adımı için cennette bir medîne(bir şehir) inşa etmemiş olsun.Ve yeryüzünde yürüdü(ğünde) oradakiler ona istiğfar ederler.Ve sabah akşam onun için (Allahtan) mağfiret dilerler.Ve Melekler onun cehennemden azat edildiğine için şehadet ederler.

(Razi Tefsiri,Bakara 30.ayet ; Süyûtî, el-Havî Li’l-Fetevâ,Mes’ele,49)

مَنْ سَلَكَ طَرِيقًا يَطْلُبُ فِيهِ عِلْمًا سَلَكَ اللَّهُ بِهِ طَرِيقًا مِنْ طُرُقِ الْجَنَّةِ، وَإِنَّ الْمَلَائِكَةَ لَتَضَعُ أَجْنِحَتَهَا رِضًا لِطَالِبِ الْعِلْمِ، وَإِنَّ الْعَالِمَ لَيَسْتَغْفِرُ لَهُ مَنْ فِي السَّمَوَاتِ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ وَالْحِيتَانُ فِي جَوْفِ الْمَاءِ، وَإِنَّ فَضْلَ الْعَالِمِ عَلَى الْعَابِدِ كَفَضْلِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ عَلَى سَائِرِ الْكَوَاكِبِ، وَإِنَّ الْعُلَمَاءَ وَرَثَةُ الْأَنْبِيَاءِ، وَإِنَّ الْأَنْبِيَاءَ لَمْ يُوَرِّثُوا دِينَارًا وَلَا دِرْهَمًا وَرَّثُوا الْعِلْمَ فَمَنْ أَخَذَهُ أَخَذَ بِحَظٍّ وَافِرٍ

349- [Kesir b.Kays diyor ki:Ebu Derdanın şöyle derken yanındaydım:Resulullah sallallahu aleyhi ve sellemden şöyle işittim:] Kim ilim öğrenmek için yola çıkarsa, Allah Teâlâ ona cennet yolunu kolaylaştırır. Melekler, ilim öğrenenlerden hoşlandıkları için onlara kanat gererler. Göklerde ve yerde bulunan varlıklar, hatta sudaki balıklar bile âlimlerin bağışlanması için Allah’a yalvarırlar. Bir âlimin sadece ibadetle uğraşan bir kimseye üstünlüğü, on dördüncü gecesinde ayın diğer yıldızlara üstünlüğü gibidir. Âlimler peygamberlerin mirasçılarıdır. Peygamberler altın gümüş değil, sadece ilmi miras bırakmışlardır. İşte bu ilim mirasına konan kimse, çok büyük bir kısmet kazanmış olur”

(Ebû Dâvûd, İlim 1; Tirmizî, İlim 19 ; Ahmed b. Hanbel,Müsned, no:21171 ; Sahihi İbn Hibban, no:84 ; Hâkim,El Müstedrek, no:273 ,Beyhâki,Sünenül Kübrâ, no:248 ,İbn Ebî Şeybe,Müsned,no:47)

فَقَدْ رَوَى الدَّيْلَمِيُّ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا ، مَرْفُوعًا : أَتَانِي جِبْرِيلُ ، فَقَالَ : ” يَا مُحَمَّدُ لَوْلَاكَ مَا خَلَقْتُ الْجَنَّةَ ، وَلَوْلَاكَ مَا خَلَقْتُ النَّارَ ” وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ عَسَاكِرَ : ” لَوْلَاكَ مَا خَلَقْتُ الدُّنْيَا ” .

350-Deylemî, İbn Abbas (r.a.)’tan merfu hdis olarak şunu rivayet etmiştir:

“Cibril bana geldi ve dedi ki: Ya Muhammed! Sen olmasaydın cennet yaratılmazdı, sen olmasaydın nâr (cehennem) yaratılmazdı.”(Kenzu’l-Ummal, h. No:32025)